Showing posts with label trackreview. Show all posts
Showing posts with label trackreview. Show all posts
21 February 2010
20 February 2010
13 February 2010
TRACK REVIEW: The Drums: "Don't be a Jerk, Jonny"
The Drums:
"Don't be a Jerk, Jonny"
from Summertime EP (2009)
[8/10]
ผมกำลังรออัลบัมเต็มของวงแสนชุ่มฉ่ำนามว่าThe Drumsอยู่ -- วงที่นำอารมณ์ป็อปบริสุทธิ์แบบ80sๆcollegeๆอังกฤษๆCureๆSmithsๆกลับมาพร้อม กับดนตรีลั้นลาแบบ60sๆชายหาดๆเก๋าๆกวนๆ -- ตอนนี้ก็ได้แต่ฟังEPของพวกเขาไปพลางๆก่อน -- สำหรับผมความเจ๋งของเพลง "อย่ามาเกรียนน่า! บักจอน" คือเมโลดี้ที่โคตรไร้เดียงสา เราจับทางได้ตั้งแต่โน้ตตัวแรกในคอร์ดแรกแล้วละ แต่พวกท่านจะพบว่า เนื้อหากลับสวนทาง แอบหลอกด่าได้อย่างแสบทรวงนัก -- ภาพรวมของมันคือเพลงพ่อแง่แม่งอนธรรมดา แต่ทั้งพ่อทั้งแม่เล่นกันแรงๆอย่างเช่น"I know you're stupid, I know it's sad" หรือท่อนโปรดของผม "you used to be so pretty/but now you're just tragic/believe in something/you're full of horseshit"-- ฮ่าๆๆๆ
เสมือน การกัดแรงๆด้วยหน้ายิ้มเฟคๆ แต่สุดท้ายคงต้องบอกว่ามันคือเพลงที่อารมณ์ดี ปกคลุมด้วยความมองโลกในแง่ดี อย่างท่อนที่ร้อง "It's out of love" และมีเสียงโต้กลับจากเสียงประสานของสุภาพสตรี ว่า "No it's not" ต่อล้อต่อเถียงไปตลอดทั้งท่อน ช่างเป็นการ'รักหยอก'กันไปอย่างชื่นอารมณ์จริงๆ
04 February 2010
TRACK REVIEW: Surfer Blood: "Swim"
Surfer Blood:
"Swim"
from Astro Coast (2010)
[9/10]
นี่คือเพลงที่โคตรเยี่ยม โคตรเยี่ยมวะ! โดนใจผมตั้งแต่ฟังครั้งแรกเมื่อหลายเดือนก่อนแล้ว มันเปิดฉากด้วยการกระหน่ำคอร์ดกีต้าร์ดุๆแมนๆหนักๆ ภาพไตเติ้ลหนังมาโชๆยุค80sโหมเข้ามาในโสตประสาทของข้าพเจ้า พลังของDistortionของกีต้าร์ไฟฟ้าและReverbของเสียงร้องรวมตัวกันเป็นก้อนแน่นๆฟาดใส่เราเต็มๆ จนอยากโชว์มือขวาแล้วโยกตามจังหวะคอร์ดแท่ด!!แท๊ด!!แท่ด!!แท๊น!!แด๊น!! -- เอาเล้ย... โลกยุคหลังปี2000มันก็มีแต่การรีไซเคิ้ลของเก่าๆอยู่แล้วนิ ได้เวลาที่เราจะเอาวงกีต้าร์ฮาร์ดๆกลับมาบ้างแล้วละ -- กระนั้น Surfer Bloodก็สามารถทำให้เพลงมีความร่วมสมัยได้ด้วยองค์ประกอบแบบ'อินดี้ๆ'จากลูกกีต้าร์และpercussionเก๋ๆ กลบความเป็น"ปลาย80ต้น90"ลงไปได้จนพ้นคำครหาว่าเป็นวงย้อนยุคอย่างสิ้นเชิง -- พวกเขาคือวงปี2010แท้ๆ
ผมประทับใจในความที่มันเปี่ยมด้วยจิตวิญญาณแบบยิ่งใหญ่ๆแข็งแรงๆแมนๆแบบวงร็อคคลาสสิก(ซึ่งหายากเข้าไปทุกทีในวงการเพลงอินดี้ ที่เต็มไปด้วยวงเนิร์ดๆเกย์ๆฉลาดๆติสต์ๆ) เสี่ยงต่อการตกหลุมแห่งความเห่ยอย่างง่ายดาย(จำThe Darkness ได้ไหมพรรคพวก?) แต่พวกเขาก็ผ่านมาได้อย่างสง่างาม
บรรจุเพลงนี้ในipodของท่าน และ ฟังมันยามต้องการความหึกเหิม เอ้า!! Swim! To Reach The End!!
ป.ล. ได้ดูคลิปเล่นสดบางคลิปไป รู้สึกว่าพลังแห่งreverbหายไปเยอะเลย
ป.ล. ดู music videoข้างล่าง
Subscribe to:
Posts (Atom)