NEWS: Voxtrot Break Up

(2003 - 2010)

ข่าวการยุบวงของVoxtrotสร้าง ความสะเทือนใจให้ผมอย่างน่าแปลกใจ เพราะว่ากันจริงๆผมได้หยุดติดตามวงนี้ไปซักพักใหญ่แล้ว และทางวงเองก็ดูเหมือนเงียบๆไปนาน -- Voxtrotเป็นวงอินดี้ที่ผมค้นพบในยุคmyspace ที่ผมใช้เวลาส่วนมากท่องmyspaceฟังเพลงจากวงเล็กๆทั่วโลก และโหลดเพลงจากสิ่งที่เรียกว่า 'Soulseek' (ซึ่งนำมาซึ่งไวรัสมากมายสู่คอมพิวเตอร์) ดังนั้นคงไม่เวอร์เกินไปถ้าจะบอกว่า Voxtrotเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตวัยนักศึกษาของผม -- ไม่แปลกใจอะไรที่คนจะติดใจVoxtrotได้ง่าย เพราะเมโลดี้ป็อปร็อคที่ช่ำด้วยรสหวานขนาดนั้น แต่แทนที่จะยิ่งฟังรสหวานยิ่งจางแบบเพลงป็อปติดหูทั่วไป Voxtrotสามารถทำดนตรีของพวกเขามีระยะยืนยาว และยืนอย่างมั่นคงในใจผู้ฟังไปอย่างยาวนาน...หรือในกรณี 'The Start of Something' มันคงจะยืนในใจผมไปตลอดชีวิต

เพลงนี้เป็นหนึ่งในเพลงไม่ กี่เพลงในชีวิตผมสามารถฟังได้เรื่อยๆทุกเดือนหรือบ่อยกว่านั้น อิทธิพลของ The Smiths(อีกหนึ่งวงโปรดของผม)นั้นเกลื่อนไปทั่วบทเพลง ไม่ว่าจะซาวน์สับกีต้าร์ยิบย่อยที่หน้าที่พระรองที่แสนสงบเสงี่ยมได้อย่าง สมบูรณ์แบบ เสียงร้องละมุนๆอบอุ่นและเนื้อเพลงที่ แสนงดงาม(แม้ผมจะไม่แน่ใจว่าวพวกเขาพูดถึงอะไร) ประโยคอย่าง"Is this the end or just the start of something really, really beautiful" ช่างเข้ากับสถานการณ์ของปัจจุบันยิ่งนัก

จากเว็ปไซต์ของวง... นักร้องได้แถลงร่ายจดหมายถึงแฟนถึงเหตุที่ยุบวง และประกาศออกทัวร์ครั้งสุดท้ายในนาม 'Goodbye, Cruel World' tour... น่าเศร้าเล็กๆที่ส่วนหนึ่งของเหตุที่ต้องยุบวงก็คือ ความไม่ทะลุเป้าของอัลบัมแรกและอัลบัมเดียวของวง (ซึ่งผมเห็นด้วยว่า เป็นอัลบัมที่น่าผิดหวัง) หลังจากพวกเขาสร้างความหวังและฐานแฟนเพลงจากEPชั้นเลิศหลายชุด (ซึ่งเป็นEPsที่ผมโคตรรักที่สุด ...หนึ่งในนั้นคือที่มีเพลงนี้บรรจุอยู่นี่แหละ) -- มันสะท้อนให้เห็นอีกแง่มุมหนึ่งของโลกดนตรีอินดี้ และคำนิยามของการ'วิ่งตามฝัน' ที่หลายครั้ง แม้เราจะพยายามมากพอแล้วก็ตาม เราก็ไม่สามารถไปถึงจุดนั้นได้ ซึ่งไม่ใช่ความผิดของใคร ...เส้นทางในโลกRock and Rollเต็มไปด้วยซากฝันที่แตกสลายมากมายเกลื่อนไปตลอดทาง จริงอยู่ที่เหล่าคนที่ถึงเส้นชัยเป็นคนที่สร้างแรงบันดาลใจแก่เราและทำให้ เราเชื่อในฝัน ...บางครั้งเราก็เรียกรู้ได้จากผู้คนที่ไปไม่ถึงเช่นกัน -- กระนั้น... Voxtrotไม่ใช่ความล้มเหลว พวกท่านได้สร้างดนตรีป็อปที่แสนสวยงามในโลกสีเทาใบนี้ จุดประกายเล็กๆให้มนุษย์มากมายที่ใช้ชีวิตร่วมในช่วงชีวิตสั้นๆร่วมกัน -- Thanks for your beautiful music. Wish you the best of luck.

ปล. ณ.สถิติวันนี้ The Start of Something เป็นเพลงอันดับ9 ที่ถูกเล่นบ่อยที่สุดในiPodของผมตลอดกาล

"Is this the end...
Or just the start of something really, really beautiful"

50 อัลบัมโปรดแห่งทศวรรษ2000 #35-31

My 50 Favorite Albums of the Decade #35-31

.
.
<< ย้อนไปอ่าน #40-36
.
.
.

35. Voxtrot | Raised by Wolves EP (2005)

& Voxtrot | Mothers, Sisters, Daughters & Wives EP (2006)

จะ ว่าโกงก็ได้ เพราะผมเอาสองEPมารวมกัน ..แต่ผมพบค้นมันทั้งคู่พร้อมกันและมักจะฟังด้วยกันราวกับมันเป็นงานเดียวกัน (ผมแอบผิดหวังเล็กๆกับอัลบัมเต็มของพวกเขาด้วย เพราะิชอบEPมากกว่าเยอะ) ...Voxtrot เป็นวงที่เราตกหลุมรักได้ง่าย ดนตรีชวนให้นึกถึง Belle and Sebastianมากๆ แต่ความหม่นบางอย่างในเสียงร้องและในไลน์กีต้าร์พริ้งๆ ชวนให้นึกถึง The Smithsในร่างใหม่ที่ลดทอนความเป็น80's ....อีกหนึ่งที่อัลบัมที่ฟังง่าย ...หยิบมาฟังได้เรื่อยๆ เป็นของตายประจำplaylistของผมมาตลอดหลายปี (แนะนำ: The Start of Something , Raise By Wolve , Mothers, Sisters, Daughters & Wives) (myspace | wiki wiki)

34. The Libertines | Up the Bracket (2002)

โอ้... The Libertines ยังจำวงนี้กันได้ไหม? วงที่มีชื่อเสียงเรื่องน้ำเน่าๆในวง ...มากกว่าตัวเพลงของพวกเขาเสียอีก ...ตกลงวงนี้คือของจริงหรือของปลอม? ...ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ Up The Bracket เป็นอัลบัมที่มันส์ สนุก และสะใจมากที่สุดอัลบัมนึงเท่าที่ผมเคยฟังมา มีอะไรบางอย่างชวนให้นึกถึงพลังแบบOasis (....ซึ่งก็จะคล้าย The Beatles อีกทอด) แต่สะใจกว่า...เด็กกว่า...ฟังค์กว่า! เป็นดนตรีที่มีทัศนคติ'กูไม่แคร์' แต่ก็แอบละเอียดละออปราณีตโดยไม่เสียลุค'แบดบอย' ///(แนะนำ: Vertigo , Death on the Stairs , Time for Heroes ) (myspace | wiki)

33. Franz Ferdinand | Franz Ferdinand (2004)

ผม ยังจำกระแสของ Franz Ferdinand ได้ดี ทุกคนที่ผมรู้จักในปี2004ฟังFranz Ferdinand! ทุกสิ่งที่วงจากสก็อตแลนด์นี้ทำ ไม่ว่าจะเป็น ชื่อวง...MV...คอนเสิร์ต... ล้วนถูกพูดถึง มันเป็นความตื่นตาตื่นใจมากในช่วงนั้น และทุกคนเห็นตรงกันว่าวงนี้มีอะไรพิเศษ ...พูดว่า"ซาวน์แบบ'Franz Ferdinand"แล้วทุกคนนึกภาพออก...มันnerdyนิดๆ มันจิ๊กโก๋หน่อยๆ แถมยัง'โจ๊ะครึ่มๆ'ใช่เล่น ชัดมากว่านี่ไม่ใช่ 'อีกหนึ่งวงretro' ... โดยรวมนับเป็นอัลบัมที่ลงตัวมาก มีทิศทางที่ชัดเจน และติดหูเป็นบ้า... (แนะนำ: Take Me Out , The Dark of the Matinée , Michael) (myspace | wiki)

32. The Field | From Here We Go Sublime (2007)

...หลายคนบอกว่าดนตรี "Minimal" เป็นดนตรีของคนขี้เกียจนะซิ อาจจะจริง...แต่เทคโนโลยีในยุคปัจจุบันมันก็เอื้ออำนวยให้ทำอะไรขี้เกียจๆ แบบนี้ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัวเสียจริง ...อัลบัมนี้มันช่างถูกที่ถูกทางกับยุคสมัยจริงๆ ...แต่มันจะออกมาเป็นยังไง?...The Fieldจากสวีเดนคือคำตอบ มันเบาบาง...มันซ้ำไปซ้ำมา...บางทีสุนทรีย์ของมันไม่ได้อยู่ที่โน๊ตที่เล่น แต่อยู่ที่โน้ตที่มันไม่ได้เล่น...ที่ค่อยๆก่อสร้างขึ้นในโสตประสาทของเรา (แนะนำ: Over The Ice , A Paw in My Face , Sun & Ice) (myspace | wiki)

31. Deerhoof - Friend Opportunity (2007)

Deerhoofเป็นวงที่ ประหลาด...แปลก...เพี้ยน... แต่เก่งชิบหาย...การรวมตัวของนักดนตรีที่แสนจัดจ้านเกินกว่าจะอยู่โลกของ"วง อินดี้ๆ"(ตีคอร์ดๆ ร้องง๊องแง๊ง) แต่มันก็ป่วยๆผิดธรรมชาติเกินกว่าสังคม"นักดนตรี"ตามธรรมเนียม(โชว์ฝีมือการ เล่นเครื่องดนตรีเร็วๆซับซ้อนๆ) ...พลังที่วงปล่อยออกมามันแสนจะสะบัดสะบั้นราวกับดนตรีแจ๊ซ จังหวะดนตรีของพวกเขาขับเคลื่อนช้าๆเร็วๆไปตามอารมณ์มิอาจคาดเดาได้... นั่นคือ Deerhoof...สัตว์ประหลาดของโลกดนตรีอินดี้ และ (สำหรับผม)เป็นวงที่ Cultสุดๆ // แม้จะออกอัลบัมมาหลายชุดและ 'สาวก'ก็ล้วนมีอัลบัมโปรดของตัวเอง ...สำหรับชุด Friend Opportunity ผม(ผู้ไม่ใช่สาวก)รู้สึกว่า คุณไม่จำเป็นต้องบูชาDeerhoof ถึงจะชอบ... มันมีด้านที่อ่อนโยนบางอย่างที่เป็นมิตรกับคนฟัง โดยที่ไม่เสียความเป็นตัวตนของตัวเอง แม้จังหวะจะขัดไปขัดมา...แต่เต้นตามได้ ...แม้เสียงร้องจะฟังไม่รู้เรื่อง...แต่ก็พอฮัมๆมั่วๆไปได้... เป็นด่านแรกสำหรับคนอยากรู้จักสัตว์ประหลาดตนนี้ // (แนะนำ: The Galaxist , Kidz Are So Small, The Perfect Me) (myspace | wiki)

.
.

อ่านต่อ อันดับ #30-26 >>
.
.
.

50 อัลบัมโปรดแห่งทศวรรษ2000 # 40 - 36

My 50 Favorite Albums of the Decade #40-36

.
.
<< ย้อนไปอ่าน #45-41
.
.
.

40. Why? | Alopecia (2008)

ไม่ เคยคิดว่าการพ่นคำรัวๆ-ด้วยน้ำเสียงกวนโอ้ย-บนดนตรีอินดี้ร็อค มันจะเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยเช่นนี้ ...นี่คือแบบฉบับเฉพาะตัวของWhy?เท่านั้น เป็นวงอเมริกันที่สานต่อเส้นทางที่วงกีต้าร์แตกๆรุ่น90'sอย่างพวก Pavementปูไว้ ผสมปนเปกันแรงบันดาลใจจากดนตรีอเมริกันแท้ๆอย่างฮิปฮอป ...จนออกมาเป็นดนตรีแบบฉบับของตัวเองที่ไม่มีใครเหมือน ...มันซ่า...มันกวน แต่มันแยบยล...ยึกยัก..กวนบาทา บวกกับเนื้อร้องและการใช้ภาษาของWhy?สุดเก๋า...ยิ่งเพิ่มความ"ปัญญาชนๆ"ให้ กับเพลงของพวกเขา...ราวกับ"กวีจิ๊กโก๋"อะไรแบบนั้น .......เก๋าสัดๆครับ...(แนะนำ: The Hollow , The Vowels, Pt 2 , Good Friday) (myspace | wiki)

39. The Delgados | Hate (2002)

ผม รู้จัก The Delgados จากลิสต์แห่งปีอะไรซักอย่างของดีเจในตำนาน John Peelผู้ล่วงลับ ...อัลบัม "Hate"...แค่ชื่อก็มองโลกในแง่ร้ายสุดๆแล้ว ช่างไม่เข้ากับธรรมชาติของวงป็อปจากสก็อตแลนด์แม้แต่น้อย ...แม้ดนตรีของThe Delgadosช่างใสสว่างเหลืองอร่าม แต่มันปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกอันหมองหม่น เป็นซาวน์แทร็กประกอบบรรยากาศที่"เหมือนฝนจะตก...แต่ไม่ตก" ...เจ็บปวด เศร้าสร้อยอ้อยอิ่ง...แต่สวยงาม น่าหลงไหล ทำให้เราต้องมนต์สะกด ได้แต่ถอนหายใจเบาๆ...ก่อนมีรอยยิ้มเล็กๆ... (แนะนำ: All You Need Is Hate , Coming in From the Cold , Child Killers) (myspace | wiki)

38. Portishead | Third (2008)

Portishead ได้กลับมาแล้ว... หลังจากหายไปเป็นชาติ ..."Third" ช่างคุ้มค่าการรอคอย ...ซาวน์ฟังดูสุขมขึ้น...ดูเซ็กซี่น้อยลงแต่ลึกลับมากขึ้น ยังคงสภาพ Trip-Hop...แต่เพิ่มความเก๋า...ความขลัง ...ความคม มากขึ้น ...ยังคงความล้ำของดนตรีอิเล็คทรอนิคที่หม่นขึ้นเล็กน้อยด้วยกลิ่นอายIndrustialนิดๆ ...ต้องใช้ความตั้งใจมากขึ้นในการซึมซับถึงความสวยงามที่ซ่อนอยู่หลังความมืดมน ...หนึ่งในการcome backที่เก๋าที่สุดในรอบสิบปีนี้ (แนะนำ: The Rip , Machine Gun , Plastic) (myspace | wiki)

37. Vampire Weekend | Vampire Weekend (2008)

การปรากฏตัวของ Vampire Weekend มันชวนให้ผมนึกถึงวง'นำกระแส'หลายๆวงในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ...The Strokes, The White Stripes, Franz Ferdinand หรือกระทั่ง MGMT... ซึ่งเป็นการเปิดหูเปิดตาผู้ฟังสู่อะไร'เดิมๆแต่ใหม่' ...ไม่ผิดอะไรที่วงเหล่านี้จะ 'ดัง'... ไม่ได้หมายความว่า overrated... สิ่งที่ Vampire Weekend นำเสนอคือ ดนตรีpopแบบสะอ้านผู้ดีๆ ...องค์ประกอบทางดนตรีชวนนึกถึงป็อปยุค70s อิทธิพลของดนตรีแอฟริกัน ดนตรีพื้นเมือง รวมออกมาเป็นภาษาใหม่ของอินดี้ป็อปยุค2000sที่ลงตัว และ มันออกมาถูกที่และถูกเวลา น่าจดจำ (แนะนำ: Oxford Comma , A-Punk , Walcott) (myspace | wiki)

36. Junior Boys | Last Exit (2004)

งาน ของดูโอจากแคนนาดาคู่นี้พาเราไปสัมผัสกับ ...บีตและเบสที่ชัดเจน...จังหวะจะโคนที่หนักแน่น สวนทาง กับท่วงทำนองที่เนิบนาม อืดอาด ...ผลคืออัลบัมอิเล็คโทรนิกที่แสนเซ็กซี่ ...เสมือนเป็นการเต้นรำแบบสโลว์โมชั่น ...ท่ามกลางแสงไฟที่ฉูดฉาดที่ฉายอย่างล่าช้าไปครึ่งจังหวะ... นึกถึงฉากควันบุหรี่หมุนในอากาศช้าๆ ...การเดินเดียวดายที่ขอบถนนหลังค่ำคืนสุดเหวี่ยงในผับ (แนะนำ: ฺำBellona , High Come Down , Last Exit) (myspace | wiki)

.
.
อ่านต่อ อันดับ #35-30>>>
.
.
.